Gabinet

Refleksoterapia stóp

 

to metoda leczniczego masażu stóp, podczas którego w specyficzny sposób stymulowane są określone punkty i strefy odruchowe odpowiadające poszczególnym narządom i częściom ciała. Uważa się, że stopy są jednym z mikrosystemów ludzkiego ciała, są „mapą” całego ciała.

Refleksoterapia należy do grupy terapii holistycznych, tzn. oddziałujących na nasz organizm na poziomie ciała, umysłu i ducha (CUD). Nadaje się do stosowania u osób w każdym wieku.

Doskonale sprawdza się w profilaktyce zdrowia - poprawiając funkcjonowanie organizmu napoziomie ogólnym może się przyczynić do cofnięcia zaburzeń prowadzących do rozwoju chorób. Jest wspaniałą metodą zachowania zdrowia. A ponadto:

- usprawnia funkcjonowanie układu nerwowego - redukuje stres i napięcie, przywraca dobrostan emocjonalny i fizyczny, relaksuje i wycisza;

- pomaga zredukować, a nawet wyeliminować depresję;

- przyśpiesza regenerację organizmu po chorobach;

- pomaga wrócić do równowagi po operacjach;

- powoduje zmiany chemiczne w organizmie i pomaga mu oczyścić się z toksyn; 

- pobudza przepływ energii przez organizm;

- usprawnia krążenie płynów  w organizmie;

- redukuje i usuwa ból z różnych obszarów ciała - stymuluje mózg do wytwarzania endorfin oraz sprawia, że organizm zamyka tzw. "bramki bólu";

- doskonale pomaga w łagodzeniu takich dolegliwości jak: sztywność kręgosłupa, rwa kulszowa, lumbago, artretyzm i kontuzje powstałe w wyniku uprawiania sportu;

- reguluje pracę (przywraca równowagę) układu hormonalnego;

- potrafi przywrócić płodność, jeśli przyczyny jej zaniku/braku są natury fizjologicznej;

- łagodzi bóle menstruacyjne i PMS (Zespół Napięcia Przedmiesiączkowego);

- łagodzi skutki menopauzy;

- bardzo skutecznie wspomaga konwencjonalne metody leczenia nowotworów i innych chorób terminalnych;

- usprawnia i reguluje pracę układu trawiennego;

- poprawia pracę serca i układu krążenia;

- pomaga w usuwaniu problemów związanych z hemoroidami;

- może poprawić sprawność wzroku, słuchu, węchu i poczucia smaku;

- poprawia jakość snu;

- poprawia napięcie włókien kolagenowych, dzięki czemu skóra staje się bardziej sprężysta,   elastyczna i młodsza, a twarz odzyskuje blask

- usuwa złogi krystaliczne w stopach;

- zwiększa poziom tlenu w tkankach;

- przyśpiesza wypoczynek po wysiłku fizycznym;

- może być wskazaniem przy KAŻDEJ dolegliwości.

 

Przeciwwskazaniem do zabiegu refleksoterapii są: rozległa grzybica, otwarte rany na stopach, a także świeże stany po urazach ortopedycznych.

Nasze stopy bardzo potrzebują dotyku, czułości i opieki. Lubią, gdy się o nie dba.

 

 

 

Ważne jest, aby zabieg wykonywany był w taki sposób, aby osoba poddająca się mu osiągnęła stan relaksu, który jest pierwszym etapem do zrównoważenia funkcji organizmu.

Gdy człowiek jest odprężony to ułatwiony jest proces leczenia.

Dlatego mówi się, że refleksoterapia jest po części nauką (u jej podstaw leżą badania fizjologiczne i neurologiczne), a po części sztuką – skuteczność zabiegów zależy w dużej mierze od umiejętności i zręczności terapeuty.

„Jeżeli zabieg refleksologii nie osiągnie niczego więcej jak tylko zwalczenie stresu i odprężenie, to oznacza, że jego cel został osiągnięty” (Kevin i Barbara Kunz „The Complete Guide to Foot Reflexology”).

Ze stóp można wyczytać prawie wszystko, co dotyczy ciała. Doświadczony refleksolog obserwując stopy (ich budowę i reakcje na zabieg) jest w stanie ocenić predyspozycje do zaburzeń zdrowotnych w pewnych obszarach ciała, niejednokrotnie z wyprzedzeniem kilku lat lub stwierdzić istniejące już zaburzenia.

Z posiadanych źródeł wiemy, że refleksologia znana była w różnych rejonach świata (Azja, Ameryka Północna, Afryka) wiele tysięcy lat temu. W Egipcie odkryto malowidła naskalne w grobowcu pewnego lekarza, datowane na ok. 2300 rok p.n.e. Z innych rejonów świata mamy podania i legendy.

Współczesna refleksologia  to efekt wielu odkryć fizjologów i lekarzy w Europie i Stanach Zjednoczonych. Jednak za jej matkę powinna być uznana Eunice Ingham. To dzięki jej pracy i poświęceniu refleksologia stała się samodzielną dziedziną nauki, a refleksoterapia osiągnęła wysokie miejsce wśród terapii. Wiedzę refleksologiczną rozwinęła pod koniec XX wieku duńska refleksolog Inge Dougans, która jako pierwsza połączyła współczesną „zachodnią” refleksologię z Tradycyjną Chińską Medycyną, ze starożytną chińską teorią meridianów.

I. Dougans zajęła się refleksologią po tym, gdy dzięki zabiegom refleksoterapii zaszła w długo oczekiwaną ciąże.

Powrót do dobrostanu jest długotrwałym procesem. Dla osiągnięcia najlepszych efektów zabiegi powinny się odbywać co 2-3 dni ( 2-3 razy/tydz), nie rzadziej niż 1 raz w tygodniu. Podstawowa seria to 10 – 12 zabiegów. Nie ma przeciwwskazań do włączenia refleksoterapii na stałe do swojego życia (wiele osób twierdzi, że to najwspanialszy nałóg). Wtedy - po skończonej serii podstawowej - zabiegi wykonuje się z mniejszą częstotliwością, wynikającą z możliwości i potrzeb. Trzeba zdawać sobie sprawę, że trwałe usunięcie zaburzeń niejednokrotnie wymaga również zmiany stylu życia: poziomu aktywności fizycznej, diety i różnych nawyków.